vervolg Yellowstone

Als ik dit tik zijn we net terug van de rodeo in Cody, maar eerst nog even over de laatste nacht en dag in Yellowstone. We zijn dus inderdaad gisterenavond nog naar de uitbarsting van Old Faithfull gaan kijken en die was mooi op tijd. gaaf om te zien hoe uit het niets, na wat gepruttel, een geyser metershoog de lucht inspuit. Hij spuit een paar minuten en dan is het weer gedaan! Na een pizzaatje duiken we vroeg ons bed in, zonder de wekker te zetten, en we, kids en ik, worden pas om kwart voor negen echt wakker. Ron is dan al gedouched en heeft zijn eerste koffie al op. Hij haalt voor mij een lekkere bak en voor de kinderen warme chocolademelk (het is weer zo koud geweest!) en wat sandwiches en daarna, als we allemaal gedouched zijn, gaan we rond 10 uur op pad. We hadden al besloten om een korte maar moeilijke wandeling te maken om op de grand Prismatic Spring te kijken, want die heeft zulke mooie kleuren en die willen we graag goed zien. Het is op zich goed te doen, op het laatste stukje na wat echt steil tegen de berg op is tussen de bomen en omgevallen stammen heen. Maar met behulp van Ron kom ik boven en het is de klim ook zeker waard. Na een glibberende steile afdaling en een rit door het park, een lunch bij de Lake Lodge wederom (waar we genieten van cheesecake en triple layer chocolate cake als toetje) gaan we dan helaas Yellowstone verlaten. Het was ontzettend mooi. De rit naar Cody is ook heel erg mooi, doet ons denken aan Zion en Capitool Reef, veel afwisselend berglandschap. In Cody, vernoemd naar Buffalo Bill Cody (Cody was dus zijn achternaam) besluiten we naar de avond rodeo te gaan. We zijn een beetje bang dat het alleen maar een groot toeristisch spektakel zal zijn, maar het is een gewone rodeo, waar ze vanuit het hele land heen komen om aan deel te nemen om prijzengeld in de wacht te slepen. Het is echt ontzettend leuk, het begint met diverse onderdelen te paard (stier vangen, stier vangen en tegen de grond werken,wild bokkend paard berijden ;-)) en werkt toe naar het hoogtepunt, het stier-rijden. Het is al leuk om te zien hoe de rijders zich staan op te peppen en op te fokken voor ze op de stier gaan zitten. Die beesten staan al als een gek te bokken en tekeer te gaan terwijl ze nog in die ijzeren hokken staan, dus zodra zo'n deurtje open gaat gaan ze er als gekken vandoor. En als zo'n cowboy er dan af wordt geworpen moet zo'n rodeo clown de stier afleiden...wat soms tot gevolg heeft dat die man gegrepen wordt door de stier, wat ook nu gebeurd. De schade valt gelukkig mee. Nu is het inmiddels bijna middernacht en gaan we zo het bed in, morgen naar Sundance om de Devils Tower te bekijken. Maar eerst willen we dan ook nog even Cody bekijken want dat zag er met het doorheen rijden ook erg leuk uit, zo'n typisch western dorp.

Yellowstone

De blog heeft even op zich laten wachten want in Yellowstone waren we lekker back to basic. Oftewel geen tv, geen mobiel en geen internet. Als ik dit tik hebben we de eerste volle dag Yellowstone er op zitten. Gisteren al een halve dag. We hebben inmiddels al zo veel gezien dat ik echt heel hard moet nadenken om niks te vergeten. Laat ik bij maandag beginnen, we hadden de wekker gezet omdat we op tijd aan de rit naar Yellowstone wilden beginnen. Hij is ong. vijf uur en we verwachten ook wel weer wat regen. Ook hebben we Max beloofd bij een Walmart te stoppen omdat hij lego wil kopen. We hebben inmiddels Sirius, sateliet radio, aan de praat gekregen en we luisteren afwisselend naar de Elvis zender en het country station. De rit verloopt voorspoedig en als we een grote Kmart zien gaan we daar even in. Ron kan er gelijk mooi even tanken en we slaan gelijk zoete broodjes en mini donuts in voor de volgende ochtend want we hebben al afgesproken om de dagen vroeg te beginnen. Dan is de kans op wildlife immers het grootst, en bovendien zijn de weersvoorspellingen in de ochtenden goed en in de loop van de dag kans op regen.
Met nog goed een uur te gaan ziet Bob een bord van de Applebee's langs de kant van de weg en besluiten we daar te lunchen, die is immers bij vorige Amerika trips goed bevallen. Ook nu eten we er heerlijk, maar veel te veel :-)
de rest van de rit verloopt ook voorspoedig en rond drie uur komen we aan bij ons eerste overnachtingsadres in Yellowstone, Mammoth Hot Springs hotel en cabins. Wij hebben een cabin, hij is klein, maar schoon. En, belangrijk, heerlijke bedden.
We laden het hoogstnoodzakelijke uit en genieten even van onze veranda en besluiten dan om wat dichtbij is alvast te bekijken want het is droog, maar wel bewolkt. We beginnen met het Minerva Terrace, terrasvormige watervallen van kalk. We zijn al gelijk diep onder de indruk van dit park. Helaas begint het net als we teruglopen naar de auto te regenen, en niet zo zachtjes ook. Het hoost, maar we hebben ook geen zin om in de cabin te gaan zitten, dus we besluiten zuidwaarts richting Norris te rijden. Het regent nog een tijdje maar dan wordt het weer droog waardoor we mooi de kans krijgen om Roaring Mountain en ook de steamboat geyser te bekijken. Terug bij de cabin besluiten we het bij een makkelijke hap te houden, chili en chili dogs, we zitten nog vol van Applebee's. We gaan niet al te gek vroeg slapen maar zetten wel de wekker, we willen vroeg aan de dag beginnen want er is zo veel te doen.

De tweede dag. Eigenlijk pas de eerste volle dag in Yellowstone starten we met koffie en een cinnamon bun, we denken vroeg te zijn, maar de meeste "buren"  zijn ook al op. Wat al een goede start is is het feit dat op het heuveltje achter onze cabin een groepje herten rustig loopt te grazen. Geweldig!
Omdat Ron graag het minerva terrace nog wilt zien bij ochtendlicht gaan we daar mee beginnen, het is pas half acht dus lekker vroeg. We spotten al gelijk het eerste beest van deze dag, een grote slang die, net naast de boardwalk waar wij verplicht op moeten blijven ivm geyser-gevaar, op zn gemak richting zn hol kronkelt. Schitterend om te zien en op net, naar mijn idee, genoeg afstand om het veilig te vinden. :-)
Dan gaan we aan de upper loop beginnen, we overnachten de komende nacht in de Roosevelt Lodge. Een schitterende weg voert door berg gebied, gelukkig is het nu goed weer en kunnen we er van genieten.
Op weg naar de Tower Fall doen we de Calcite Spring aan en steekt er opeens een coyote voor onze auto de weg over, helemaal top! We blijven natuurlijk constant om ons heen kijken om nog meer wild te spotten maar zien nog niet veel.
Wat we wel zien is een ongelooflijk schitterende natuur, zeker de Grand Canyon of the Yellowstone is adembenemend. We besluiten richting Lake Yellowstone te rijden om daar bij de Lake Lodge wat te lunchen. Lekker gegeten en wat ik zo ontzettend geweldig vind aan dit land gebeurt ook nu weer, mensen horen uiteraard dat we niet uit amerika komen en Ron had in de rij bij de kassa van het restaurant al met een raseachte Bonanza man gepraat. Grote Stetson op, mega grote glimmende belt buckle. En als de beste man bij het weggaan ons tafeltje passeert tikt hij zijn hoed aan en zegt Welcome to the United States y'all.
Ik kan niet op twee handen tellen hoe vaak ons gevraagd is waar we vandaan komen en elke keer wordt er enthousiast gereageerd. Na de lunch willen we richting de Hayden vallei rijden omdat daar de meeste kans is om bizons te spotten. We hebben er even moeite mee om de juiste weg te vinden en juist daardoor zien we een super grote marmot wegrennen, echt zo groot als een kat.
We vervolgen onze speurtocht naar wild en rijden naar de Hayden valley waar we inderdaad bizons spotten, wat een immens grote beesten zijn dat. Gelukkig zijn ze op veilige afstand.
We besluiten om richting ons overnachtingsadres te rijden om in te checken. Op weg daar naar toe komen we in de file, een mega grote bizon loopt op zn dooie akkertje over de weg ons tegemoet, een lange rij auto's volgt hem langzaam. We zijn helemaal in de gloria van de beesten die we tot nu toe hebben gezien en het kan die dag niet op want Bob spot nog een coyote en als we bij de Roosevelt Lodge aankomen staan alle gasten bij elkaar op het parkeerterrein, tesamen met een aantal auto's van park rangers. Wat blijkt, er loopt een moeder beer met twee kleintjes tussen de cabins door. Wij vinden het natuurlijk geweldig maar de rangers manen iedereen om of hun cabins in te gaan of hun auto, niets zo gevaarlijk als een moeder beer. De rangers zien vervolgens kans ze alledrie weer richting onbevolkt gebied te dirigeren. Gelukkig maar, want had gebleken dat ze er zaten omdat iemand ze gevoerd had dan hadden ze afgemaakt moeten worden omdat ze dan onvoorspelbaar worden en terugblijven komen voor voedsel. Ze zeggen hier niet voor niets, a fed bear is a dead bear.

Als we zijn ingechecked, de eerste en gelukkig enige overnachtig in een cabin zonder eigen bad en wc, relaxen we wat en omdat we allemaal niet echt zin hebben om uitgebreid te eten gaan we voor een makkelijke hap bij Tower Fall om erna nog even richting de Lamar Valley te rijden. De rit meer dan waard want we komen tot twee keer midden in een overstekende kudde bizons terecht, echt waanzinnig, omringd door tientallen van die grote beesten.

We hebben bedacht om de volgende ochtend heel vroeg de wekker te zetten, we willen proberen om wolven te zien of op zn minst te horen dus gaan we ook een beetje op tijd slapen. Eerst naar het wc/badhok, dat gelukkig vlakbij is. Ron daarna eerst nog even op spinnenjacht in onze houten cabin en dan kruipen we dicht tegen elkaar, voor de beestjes, en later in de nacht tegen de kou. Het is echt zo ontzettend koud, niet te geloven. Om vijf uur kleden we ons snel aan, dikke vesten aan en de verwarming in de auto op hoog rijden we richting de lamar valley. We zien wat bizons en we hebben ongelooflijk veel mazzel als we na een tijdje op een pull-out stil te hebben gestaan opeens heel ver weg, maar overduidelijk, wolven-gehuil horen. Helaas is het van korte duur omdat er een malloot met grote snelheid de pull-out oprijdt en zijn motor niet uitzet. Grrrr.
Maar, we hebben ze gehoord, en dat is het belangrijkste!
We besluiten om nog even terug te gaan, te proberen om nog een uurtje slaap te pakken, maar het is zo koud, dat lukt niet meer. Dus zodra de kans er is om koffie te halen haalt Ron een bakkie, laden we in en gaan we weer op pad.
Vandaag een dag van geysers. We gaan immers richting de Old Faithfull, waar we overnachten in wederom een cabin, gelukkig een luxere. Maar, voor we daar heen gaan doen we achtereenvolgens Artist Paintpot, Fountain Paint pot, nog wat andere geysers, wat gegeten bij de Old Faithful Inn en toen op zoek naar de Grand Prismatic Spring. Die vinden we niet gelijk, dus eerst rijden we de Firehole Lake en de Firehole Canyon drive. We hebben ondertussen ook twee grote bull deer, mannetjes herten, met mega grote geweien gezien.
Dan vinden we uiteindelijk de juiste plek waarvandaan we naar de Grand Prismatic kunnen lopen, in 1 woord, indrukwekkend! Het borrelt en het pruttelt en de stinkende zwaveldampen benemen ons de adem, maar de kleuren zijn schitterend, wat een bizarre natuurverschijnselen zien we hier.
Moe maar voldaan gaan we inchecken bij de Old Faithfull Snow lodge waar we ieder op onze eigen manier relaxen, we nog een pine marter spotten en we straks lekker gaan eten en de uitbarsting gaan bekijken van Old Faithfull, deze geyser is redelijk betrouwbaar in zn uitbarstingen, zo'n elke 90 minuten spuit hij.
Morgen uitslapen een keet en de laatste dag in Yellowstone en dan einde van de middag naar Cody. Het gaat nu echt veel en veel te snel :-( wordt vervolgd

Zondag 15 juli, regen en nog meer regen, helaas,

Gisterenavond kwam de zon door en hoopten we dat het vandaag wederom een stralende dag zou worden. Helaas, hij begint nog redelijk, en we gaan vroeg op pad want er is een wandeling die we willen doen die we het beste voor tien uur 's morgen kunnen doen. Maar het begint al snel te regenen, en met een enkele tussenpoos blijft het gewoon regenen. Glacier, is schitterend, zelfs in de regen... maar, ook niet echt lekker rijden, want het is een smalle, bochtige weg, en de wolken hangen tussen de bergen, wat het rijden niet echt een feest maakt. We zijn dus vrij vlot Glacier uit en besluiten om maar gewoon door te rijden naar ons overnachtigings adres in Seeley Lake, hopen op beter weer, helaas blijft het ook de hele rit daar heen (kei)hard regenen. We komen vroeg in de middag aan en dan breekt heel even de zon door. We kunnen gelukkig op het internet om naar de weersvoorspellingen te kijken voor de komende dagen, en op een enkele bui na lijkt het beter te worden dan vandaag, gelukkig maar, want Yellowstone willen we toch wel heel erg graag goed kunnen bekijken. We zagen op de weg hier een paar uitkijktorens voor wildlife dus daar gaan we straks n og even naar terug rijden, wie weet wat we nog gaan zien dan!

Zaterdag 14 juli, weer terug naar Amerika.

Na een goede nacht, die door de verduisteringsgordijnen lekker lang duurde, vertrekken we rond tienen vanuit Banff richting ons overnachtingsadres aan de oostingang van Glacier National park. We besluiten de kortere, maar minder mooie, route te nemen omdat dat anderhalf uur scheelt. Maar, het is dan ook met recht een minder mooie route, op een gegeven moment zitten we in zo'n desolaat stuk dat we echt zoiets hebben van hier moet je niet zonder benzine komen te zitten.
Hele stukken zonder dat we een (vervallen) huis of andere auto zien. We komen na een rit van zo'n vijf uur aan bij Johnson's of St Mary waar we een cabin hebben. Ziet er weer geweldig uit. Met schitterend uitzicht op de bergen van Glacier Nat. Park. Bij het inchecken vraagt Ron aan de eigenaar waar hij bier kan kopen. Tja dat gaat hem niet worden, het is namelijk net dit weekend een of ander indianenfeest vierdaagse en we zitten net op indianengrond en er wordt dus deze dagen geen bier verkocht.
Gelukkig zitten we maar op vijf mile van de ingang van Glacier NP en Ron gaat samen met Bobbie daar heen om in het park, wat geen indianengrond meer is, bier te halen en gelijk de Nationale parkenpas en park info te halen. Vanavond eten we hier bij de hillbilly's ;-) Morgen Glacier bekijken. Oh, bijna vergeten, een unicum, ik spotte de enige dieren van vandaag langs de weg. Herten, welke soort moeten we nog vragen. Het eten bij Jonhnsons was een ervaring op zich. Het restaurant was ontzettend apart ingericht, overal geweien en andere snuisterijen en het eten was voortreffelijk. De soep werd in een grote schaal met soeplepel opgediend en wilde je meer kon je dat gewoon vragen. Wat vooral ook ERG lekker was was de (ijs) taart van huckleberry ijs die Ron nam maar zo groot was dat we er allevier van konden eten :-)

Wat plaatjes van Seattle

vrijdag 13 juli, dag van meren en beren...

Gisteravond zijn we nog even gezellig Jasper in gegaan, hebben er echt ontzettend lekker gegeten bij de Downstream bar & grill, Ron en kids hebben Elk gegeten en ik had een striploin, zalig. Daarna terug naar de cabin waar we de koffers weer hebben ingepakt, koffie gedronken, ons op hebben laten vreten ;-) door de muggen wederom, en toen ons bed in zijn gedoken. We lagen net toen het begon te regenen, goede timing! Op tijd weer wakker want vandaag hebben we veel op het programma staan, we gaan de tweede helft van de Icefields Parkway bekijken, het eerste deel hadden we al gedaan dus daar rijden we nu gewoon lekker door. De eerste stop wordt Weeping Wall, een mega hoge rotswand waarlangs een aantal watervallen naar beneden komen. Makkelijk, want hij ligt gewoon langs de weg ;-). Dus we rijden door naar Mistaya Canyon, een makkelijke 300 meter lange weg moet naar de canyon leiden. Tja, wat is makkelijk, hij is nogal steil, laten we het daar maar op houden ;-) Nadat ik weer van de zuurstof af ben en we verder kunnen gaan we door naar Peyto Lake, ook een steile klim, maar op een stuk beter begaanbaar pad dus dat scheelt, en...dit is de klim meer dan waard. Azuurblauw meer in de vorm van een beer, gelegen tussen schitterende bergen, echt ontzettend mooi! Wel erg druk, maar het lukt ons om wat mooie plaatjes te schieten zonder een grote groep mensen ervoor Na de afdaling gaan we door, naar Bow Lake, we besluiten hier koffie te drinken, en na een korte wandeling bij het meer gaan we weer verderop. En, we rijden net de parkeerplaats af als er een grote beer de weg oversteekt. Ron op de rem, bob en ik weer de camera's erbij, dat gaat vlot, want we zitten er constant mee in de handen :-) Hij neemt er de tijd voor dus we hebben alle tijd om hem op de gevoelige plaat vast te legen. Beer nummer vier, echt, we hebben zo'n mazzel, gisteren nog had Ron zitten praten met amerikanen die al meermaals hier op vakantie waren geweest en nog geen ene beer hadden gezien, die baalden behoorlijk dat ze ook nu weer niks hadden gezien. Zodra de beer is overgestoken en we hem niet meer goed in beeld hebben gaan we verder, en dan we Herbert en Hector lake aan. Hierna hebben we wel trek gekregen en lunchen we bij Moraine Lake, hier is het goed druk, het is dan ook een van de mooiste meren van Banff. Bobbie en Ron beklimmen nog even de Rock Pile terwijl max en ik in het winkeltje rondstruinen. Hierna gaan we naar Lake Louise, het meeste beroemde meer van Banff, mooi, maar wij vinden Moraine en Peyto mooier ;-) Inmiddels is het einde van de middag en zijn we er voor vandaag wel een beetje klaar mee, dus rijden we door naar ons volgende overnachtingsadres in Banff, The Rundlestone lodge, waar Bob en ik het internet op gaan en Max het zwembad induikt terwijl Ron van bier en een sigaretje geniet, beiden trouwens onbetaalbaar hier, 12 dollar voor 1 pakje! 's Avonds eten we in het restaurant van het hotel, Toulalula, wederom heerlijk! Nu bekijkt Ron de route van morgen, een lange rit naar het startpunt van de Going to the Sun Road in Glacier National Park die we de dag erna gaan doen. Vanaf morgen zitten we dus weer in Amerika! Canada is ons waanzinnig goed bevallen, qua natuurschoon evenaart, zo niet overtreft, het de eerste amerika reis!

Donderdag 12 juli, beer nummer drie!!!

Vandaag hebben we soort van uitgeslapen, we zaten pas om negen uur in de auto ;-) Omdat we niet echt iets in huis hadden gaan we eerst in jasper lekker ontbijten. We genieten van een stevig ontbijtje van eggs sunny side up met bacon, toast en gebakken aardappelen en Max neemt pancakes. Daarna gaan we richting de meren die we vandaag willen zien, medicine en malinge Lake en ook willen we de Maligne canyon bekijken. het is een uurtje rijden naar het verst wegggelegen meer, maar aangezien het andere meer echt langs de kant van de weg ligt stoppen we daar als eerste. Een geweldig mooi meer met hoog water, volgens de serveerster van vanmorgen heeft het in jaren niet zo vol gestaan, het heeft nl. de afgelopen weken behoorlijk veel geregend, hebben wij even geluk dat we er nu pas zijn! Het water lijkt wel turquoise, echt schitterend. We rijden door naar malinge lake waar we het plan hebben om via de korte loop trail van net geen km. bij het mooie uitzichtpunt te kokmen. Maar ach, Ronnie de kaartlezer maakt een vergissinkje waardoor we dus de hele trail lopen van 3,4 km. Op zich geen ramp, maar wederom worden we getisterd door de muggen. Gelukig hebben we ons heel goed ingesmeerd en heb ik zelfs een bus in mn broekzak, dus we houden de bulten-schade beperkt. Het is de wandeling wel meer dan waard, schitterend! We vervolgen onze weg naar de maligne canyon, daar is een korte wandeling mogelijk, maar omdat de muggen me echt niet met rust laten en mijn voetjes niet echt meer willen, lopen Ron en Bob even een stuk naar beneden en gaan we dan snel weer weg. In eerste instantie had de rest nog wel iets verder wllen lopen maar ze zijn me even later meer dan dankbaar want, jawel, langs de kant van de weg, op zo'n drie meter van onze auto, een zware beer! Geweldig, echt, hij zit rustig te eten en we kunnen op ons gemak filmen en foto's maken. Wel lekker veilig vanuit de auto, dus beter kan niet! Helemaal happy gaan we, na wat broodjes en drinken gekocht te hebben, richting ons huisje. Even een wasje draaien, blog bijwerken en dan vanavond het stadje jasper in om te eten en wat te winkelen. Wat een super eerste week hebben we er inmiddels opzitten!